Correcties , nodig?

Ik begrijp het nooit. Ik begrijp nooit hoe het toch kan dat ik zovaak zo  mijn best moet doen om mensen ervan te overtuigen dat corrigeren schadelijk is voor de hond en de relatie. Dat het niet nodig is hem te laten schrikken en pijn te doen. Het lijkt net alsof mensen niet meer durven te vertrouwen op liefde.

komt dat omdat we snel resultaat willen zien? Komt dat omdat we ons schamen voor "wat de mensen op straat zeggen" als je je toestaat om de hond zo nu en dan eens aan de riem te trekken of gewoon niets te doen? Is het dat? Ik weet het niet. Het gaat door mijn hoofd. 

 

Logisch zou het voor mij andersom zijn. Dat ik veel moeite zou moeten doen om mensen te overtuigen dat ze de hond moeten laten schrikken en pijn moeten gaan doen om resultaat (aan de buitenkant) te krijgen...Maar het gekke is dat mensen dat op een of andere manier veel logischer vinden de hond te straffen. Ik begrijp dat niet. Wat zegt dat over ons mensen? Hoe leven wij? Voelt het goed in ons, worden we er blij van? Ik denk het niet. Angst regeert, corrigeren we omdat bang zijn als we het niet doen dat hij ons de baas wordt en wij de controle verliezen? Is dat zo en is dat fair naar de hond? Nee, absoluut niet, is mijn absolute mening.

 

Correcties, je hond corrigeren, laten schrikken of pijn doen, wie doet dat graag?

 

Toch doen we het. Omdat het ons gezegd wordt, omdat het in de boeken staat, instructeurs die het nu nog steeds adviseren.. Ik heb me er in het verleden ook schuldig aan gemaakt, omdat ik niet beter wist. Ik heb er achteraf zo een spijt van. Mijn bedoelingen waren goed en ik zocht overal advies, ik zocht antwoorden buiten mezelf. En dat is gevaarlijk, 

 

Veiligheid is de basis van iedere relatie. Ben je veilig als je door je vriend(in) opeens uit het niets, gecorrigeerd wordt, uitgescholden, bekritiseerd wordt? Nee toch. De hond ook niet. Hij verliest controle over zijn leven. Hij wordt overgeleverd aan het humeur van zijn baasje. Dan weer lief, dan weer boos. Voor de hond stress, voor zijn mens stress, want de relatie gaat stuk er is te veel spanning en onbegrip.  Is de hond gelukkig? Straalt hij van levensvreugde? Is hij in balans? En hoe is het met jouw als je steeds moet corrigeren? Past dat bij je ? Is dat wat je hart  gelukkig maakt?

 

Wat zou liefde doen? Wat zou u doen als  jouw hart zou spreekt? 

Luister naar het hart en de liefde die je voor de hond voelt. Dat is de richtingaanwijzer, het kompas.

 

Je hoeft niet ongerust te zijn, als je niet corrigeert. Uw hond is je dankbaar. Vreugde komt ervoor terug en een echte "vriendschappelijk" binding, met vertrouwen. Het is een geschenk voor beiden. Durf het aan, het is de moeite waard. Bij alle honden, klein, groot, alle leeftijden, alle rassen. Honden kunnen groot zijn of klein zijn, ze kunnen stoer uit zien en doen, hun hart kan bang en onzeker zijn.