Mijn VERHAAL IS EEN VERHAAL OVER ONDERDRUKKING, LIEFDE, BEVRIJDING EN VERBINDING

 RUST, EEN THUIS, LIEFDE had hij nodig. Onvoorwaardelijke liefde. Dat wil zeggen: dat hij mocht zijn wie hij is. Dat hij niet hoefde te veranderen. Ik hoefde niet over hem te beslissen. Ik hoefde alleen maar mezelf te zijn en met hem te leven. Er voor hem te zijn. En daarmee er voor mezelf te zijn. Te vertrouwen en lief te hebben. Dat was alles. We hadden geen gehoorzaamheidscursus nodig. Wel een Heart to Heart cursus. Maar dat  was er toen nog niet.  Ik heb het over 24 jaar geleden. 


Toen mijn eerste echte eigen asielhond in mijn leven kwam had ik geen besef van hoe ik honden moest opvoeden. Ik had ze alleen maar lief. Het is inmiddels weer 24 jaar geleden. Wat gaat de tijd snel.

 

Als zwerver gevonden. Hij kwam met mij mee. Sprong meteen in de auto. Ik had 14 dagen vrij genomen. Veel te kort. Hij kon niet alleen zijn. Geen probleem hij ging gewoon mee naar mijn werk. Dat was mijn voorwaarde als ik ging solliciteren. Ik ben van baan veranderd. 

 

 Hij trok aan de lijn en kon niet los vd lijn. Hij rende wild ervan door. Dus ik ging veel aangelijnd met hem wandelen. Dat was, leerde ik later, niet de juiste weg. Hij trok aan de lijn en rende weg vanwege stress en zich verdwaald voelen. Veel aangelijnd wandelen maakte het erger. Gehoorzaamheidsoefeningen ook. 

 

RUST, EEN THUIS, LIEFDE had hij nodig. Onvoorwaardelijke liefde. Dat wil zeggen: dat hij mocht zijn wie hij is. Dat hij niet hoefde te veranderen. Ik hoefde niet over hem te beslissen. Ik hoefde alleen maar mezelf te zijn en met hem te leven. Er voor hem te zijn. En daarmee er voor mezelf te zijn. 

 

Dat wist ik toen nog niet.

Ik dacht in termen van gehoorzaamheid.

Van huis uit mee gekregen. 

 

Veel gehoorzaamheid met hem gedaan, diploma's en een goed luisterende hond op het veld. Maar daarbuiten veranderde niets en werd het gedrag, zijn en mijn machteloosheid erger. Ik leerde niets behalve gehoorzaamheidsoefeningen en dressuur.  We werden boos op elkaar. We stelden elkaar steeds meer teleur. 

 

Hij was niet gelukkig, ik ook niet. 

Hij  kon niet voldoen aan ieders verwachtingen. Ik ook niet. Ondanks diploma's met goede punten faalden we allebei. Het koste hem en mij teveel energie en spanning. 

 

Na een lange zoektocht in trainingsland heb ik besloten te stoppen met alle getrain. 

 

DAT WAS DE BESTE KEUZE OOIT! 

 

We werden weer vriendjes, kregen weer plezier. Ik deed alles op mijn manier en wat eigenlijk niet "mocht" (van wie?).

 

Het enigste wat ik ging doen, gewoon zo goed mogelijk thuis voor hem zorgen,

vanuit  mijn hart.

En kijken en genieten naar alles wat GOED ging en ons plezier bezorgde in plaats van focussen op problemen en die op te willen lossen.

Daardoor kwam er RUST.

 

We sliepen samen op de bank, deden geen oefeningen meer. Ik kocht een super lange lijn nam een bal en ging naar het strand. Daar hadden we plezier. Ik liet hem los, hij ging in de duinen en hij koos ervoor bij mij terug te komen! Uit zichzelf. 

 

Hij was agressief naar honden had men mij verteld. Ik liet hem nu los. Hij was helemaal niet agressief. Allemaal OORDELEN. (UIT DE BOEKEN) Hij beet van zich af, maar vocht niet. Hij had geen zin in andere honden. Dat hij uitviel was pure stress en onmacht omdat hij geen zin in andere ontmoetingen had en gewoon boos was omdat hij zijn thuis kwijt was. 

 

Wat hebben we nog samen genoten. Problemen waren geen problemen meer.

 

LIEFDE  EN WELLNESS was het antwoord wat ik zocht.

 

Dat vond ik niet bij therapeuten en trainingen. Dat vond ik alleen maar in mezelf en in verbondenheid met hem.

 

Hij had jeuk aan zijn voetjes. Dierenarts na dierenarts, zalf, tabletjes niets hielp. 

Nu weet ik dat het stress was, emoties. Door alle stress wat hij ervaren had van het verdwaald zijn, zijn thuis kwijt zijn, niet begrepen worden, moeten luisteren, was zijn hele wezen van slag. Het was een emotioneel probleem, weet ik nu. 

 

Het was de beste beslissing ooit om hem te gaan geven wat hij (en ik ook!) echt nodig had. Onvoorwaardelijke liefde en een thuis waar hij zichzelf kon zijn. 

 

Met deze ontdekking is mijn zoektocht geëindigd en is mijn leven veranderd.

 

Na een hele weg gelopen te hebben, en een hele ontwikkeling en transformatie te hebben doorgemaakt is .

 

WELLNESS COACHING EN BEHANDELING 

 SPIRITUEEL CENTRUM VOOR MENS EN HOND IS EEN FEIT!

 

Dit om mens en hond PUUR GELUK AAN TE BIEDEN 

 

Tegenwicht te bieden

aan alle drukte en aangeleerde denkbeelden uit de maatschappij.

Terug naar het hart

waar vrijheid en vreugde wacht.