Voor altijd in ons hart...

Bjelka, mijn geadopteerde, cavelier king charles spaniel, was een echte charmante lieve cavelier met man-power. Hij is op 1 maand na (in 2019) bijna 18 jaar geworden.  Hij was gek op zijn vriendinnetje Moxie. Die twee waren onafscheidelijk net als wij met elkaar waren.  Het afscheid was dan ook verre van makkelijk en we missen hem nog iedere dag. Zijn afscheid ging snel. De dag ervoor rende hij nog als een eekhoorntje zo blij. Het was een opleving. Hij zei ons nog even gedag. Hij was aan het gaan. Hij wilde geen dierenarts. Hij wilde het zelf doen. Dat had hij verdiend. Hij heeft het zelf gedaan. Hij heeft eieren voor zijn geld gekozen door te gaan voordat de dierenarts zijn intrede deed. De dierenarts had het geen eens gemerkt. Dat is wie hij was. Stoer en eigenwijs. Bjelka. je bent voor altijd in ons hart. We missen je in iedere wandeling, je luide blaf, je neusje neusje ter begroeting van de mensen die binnenkwamen. Iedereen moest even op de knieën.  WAT EEN LOL HADDEN WE DAN!  en jij het meest! Veel cursisten waren ook gek op hem en genoten wanneer hij als een stoere leider voorop liep in een wandeling en de honden in een les kalmeerde of grenzen stelde met zijn zeer zelfverzekerde uiterlijke vertoning en de grootste stenen uit het water viste waar hij letterlijk kopje onder voor moest gaan. Hij heeft zich ontwikkeld van een zeer gehoorzame hond die niet zichzelf was naar een heel bijzondere blije en vrije hond en die genoot van ieder sprietje aandacht en gezelligheid. 

Ons afscheid. 

Dit is mijn vriendje zegt Moxie. Ze zit naar Bjelka die er nog prachtig uitziet en overleden is. Ze begrijpt niet waarom hij niet meer beweegt. het was allemaal te plotseling gegaan. En het ongewenst ingrijpen van de dierenarts op een ongepaste manier was een streep door de rekening van ons mooie afscheidsproces voor ons alledrie. 
Dat hebben we en nemen de Limburgse holistische dierenarts dan ook nog steeds zeer kwalijk. Vooral omdat er nadien niet over te spreken was vanuit zijn kant. Zeer teleurstellend. Toen wij gesprek nodig hadden en steun, keerde hij ons de rug toe en beëindigde hondsbrutaal en respectloos het telefoongesprek en verbrak de verbinding. Daarna had hij het nodig om nog alles over mij en mijn Bjelka op internet te plaatsen als een reactie op een review. Inclusief zeer persoonlijke zaken. Pure laster en zeer onprofessioneel. Dit heeft ons rouw proces in de weg gestaan en vertraagd. We waren zeer teleurgesteld. Derhalve hebben wij ervoor gekozen om hier niet voor te betalen. terecht in onze visie. Zijn reactie en bemoeienis  heeft veel verdriet en trauma veroorzaakt.  Met het afscheid van Bjelka hadden we vrede. Hij is zelf gegaan zonder te lijden.  Helaas nooit een excuus of sterke wens - kaartje mogen ontvangen. Het was alleen maar een tussendoor consult.  Voor de nierenuitslag hebben we na overlijden nog zelf moeten bellen. Hij was het vergeten... nieren, zoals hij vertelde waren overigens goed. (als ik het mag geloven, want hij was het vergeten te zeggen voor het overlijden)
Schandalig. (bedankt voor het lezen, dat helpt mijn helingsproces hierin) 

Kijk altijd aub goed welke dierenarts uitnodigt wordt bij het HEILIGE MOMENT VAN GAAN. ZONDER HARTPRIK. Het moet een dierenarts zijn met RESPECT VOOR HET DIER, HET LEVEN EN DAT MOMENT. 
  
Dit was zeer harteloos. Dat deed pijn. 

Op de foto neemt Moxie op haar manier afscheid. Zij en ook de ziel van Bjelka hebben  tijd nodig om te wennen en "naar huis" te gaan en los te komen van elkaar. 
Haar liefde en toewijding voor hem is voelbaar en zichtbaar. 
onderschat nooit de emoties en gevoelens en verbondenheid van een hond!

"Ook honden en andere dieren kunnen van verdriet doodgaan net als mensen"

REST IN PEACE,  LIEVE BJELKA. We zullen je nooit vergeten. Je aanwezigheid bij ons was en is nog steeds van onschatbare waarde. Het ga je goed manneke. We blijven voor altijd verbonden. 
Je was en bent een bijzonder mooi lichtpuntje

De voetstappen die je achterlaat blijven voor altijd bij ons. 
je bent gekoesterd. 

14 dagen opgebaard geweest. met graszoden, en meer in de praktijkruimte in Vijlen toen.  Bjelka had dat vooraf verteld.... Na 14 dagen was zijn lichaam nog steeds mooi. 
Nu denk ik, zijn lichaam had moeten blijven... 
een preparateur had wonderen kunnen verrichten.  Hij was trots op zijn lichaam. Na 14 dagen afscheidsdienst bij een crematorium. Waardig en eervol. 
na een half jaar moest Moxie terug naar het crematorium. Het afscheid was nog niet af voor haar.  Ze wist het en sprong eerder in de auto dan ik er kon zijn. bij het crematorium sprong ze er meteen uit, meteen naar de ruimte waar wij afscheid hadden genomen. Ze heeft daar nog een uur in Bjelka;s mandje gelegen... heel intens in zichzelf.  
Zeer zeer zeer zeer ontroerend. Het heeft mijn leven veranderd te zien hoe ze rouwt.... 
na 1,5 uur was het genoeg, ze stond op en ging naar de uitgang. Meteen de auto in. Doodmoe bij thuiskomst. Ze zocht hem nog. 
Daarna was ze weer levendiger en ging het eten beter. 
Honden kunnen doodgaan van verdriet wanneer ze van iemand houden en die moeten missen, mensen ook. 
Ik heb heel erg mijn best gedaan haar hier te houden en er voor haar te zijn. Vooral emotioneel. 
Ik ben dankbaar. dat ik dit voor haar mag en mocht betekenen. Ze verdient het als geen ander! En dankbaar voor het medeleven en begrip en samenwerking met het dierencrematorium in Kerkrade.  Ongekend. 

Stoer als een man, beschermde je je vriendinnetje. Niemand mocht aan haar komen. Ze was van jou. Jij was haar voorbeeld en zij leidde jou toen je minder goed kon zien, en jij leidde haar toen ze angst moest overwinnen en je jonger was.  Hoe mooi kan het zijn! 

PLEZIER, PLEZIER, PLEZIER EN PLEZIER. 
Ook al werd je door andere, oa dierenarts als dominant gezien. Je stond voor jezelf! Je genoot van je vrijheid om te mogen zijn wie je bent. Zonder regels hoe je je zou moeten gedragen. Gewoon vrij. Zonder grenzen geen veiligheid en geen zelfredzaamheid! Ik was trots op je! 
Je stond je mannetje en je leerde mij dat ook te doen!

Leef Bjelka! Leef in je vrijheid Bjelka, waar je ook bent en mag zijn!
We houden van je van heel dichtbij!  

MIJN WOEF. Wat een avonturen. In de bergen, aan zee, in de tuin, in de weilanden, los rennen, ravotten, ontdekken, samen zijn, op bed slapen, ondeugend zijn, lekker veel blaffen, genieten van eigen ondeugd, lang leven de vrijheid. 
Het ga je goed manneke. Wij gaan je nooit vergeten! Je hebt ons leven MILJOEN KEREN RIJKER GEMAAKT
Ik ben heel trots op je, want herplaatsing is zoveel moeilijker voor een hond dan mensen denken. Hoe goed bedoeld ook.  Dat heeft Bjelka mij geleerd.