WAAROM DOET EEN HOND WAT HIJ DOET?

 

 

Een hond heeft heel veel redenen waarom hij bepaald gedrag laat zien. Hij is meer dan zijn gedrag. Gedrag wordt aangestuurd door hoe hij zich voelt, zijn innerlijk. Als de hond zich happy voelt gedraagt hij zich happy, als hij zich bedreigd voelt, laat hij dreiggedrag zien, als hij zich somber voelt gedraagt hij zich mat, terughoudend, Als hij zich gefrustreerd voelt gedraagt hij zich nerveus. Als hij pijn heeft of ongemak zal hij van zich af grommen of zich terugtrekken, als hij erg druk is, kan hij moe zijn. Er is veel af te leiden uit zijn gedragingen.


Naar mijn idee mogen wij dan ook nooit  gedrag afkeuren of veroordelen. Daarmee doen we de hond (en kinderen !) ernstig tekort. Hoe lastig gedrag ook kan zijn, het geeft een opening om de hond in kwestie beter te leren kennen en beter afgestemd te raken op elkaar. Ook biedt gedrag een opening om de hond te helpen zich "beter" te gaan voelen met zichzelf en zijn omgeving. Begrip willen schenken heelt veel wonden. 

 

Net als wij heeft de hond een sterk gevoelsleven, een ziel, een geest.

Een unieke persoonlijkheid, net als u. Er bestaat op de hele planeet maar 1 hond zoals u die kent. Hij is uniek, hij is er voor u en niet voor niets bij u terechtgekomen. Ik geloof dat iedere hond en mens die samenkomen op een natuurlijke manier voor elkaar bestemd zijn. Beiden kunnen groeien en van elkaar leren en heel stuk samen elkaars levenspad bewandelen.


Het moeilijke stuk "Loslaten" is onontkoombaar, het hoort er ook bij. Als de verbinding goed is, zal dat het loslaten ondersteunen. De verbinding | connectie blijft ook na een afscheid. Een dankbaar proces.

 

Nog veel teveel denken wij dat een hond van ons wil winnen, de strijd wil aangaan, ons "de baas" wil worden. Dat is ons denken. Ons leven. Wij mensen willen carrière maken, de beste zijn, de mooiste zijn,  controle hebben, macht hebben, het voor het zeggen hebben. Het is ons leven en onze maatschappij. 

In spirituele termen "het ego lichaam" genoemd. Het is vermoeiend, uitputtend.


Wij kijken naar de hond vanuit onze ogen en projecteren onze ideeën op de hond. Met andere woorden we denken dat de hond zo leeft zoals wij het leven ervaren. Daarnaast staat het ook nog in veel boeken, we moeten de hond de baas blijven, liefst al op een zo jong mogelijk leeftijd. Er zijn nog steeds hondenscholen die pups van 10 weken met een slipketting corrigeren omdat de pup niet doet wat wij willen. Hoe erg en banaal en vanuit macht en controle is dat? Het is een nieuw levend wezen, net 10 weken op de wereld. Het is een baby in het lijf van een pup en moet de het hele leven en de wereld nog verkennen op zoek naar een veilig en liefdevol bestaan.


Hond en EGO of HARMONIE?


De hond kent geen EGO zoals wij dat kennen. De hond leeft anders. Soms wordt het door ons als EGO geïnterpreteerd. Maar handelen vanuit EGO is iets heel anders dan  opkomen voor jezelf,  jezelf afschermen of verdedigen is iets heel anders. 


De hond leeft vanuit zijn puurheid. Zijn instincten, zijn natuur. Het contact met de natuur en seizoenen die wij veelal verloren zijn. De hond voelt intuïtief feilloos aan wanneer iemand hem echt lief heeft of doet alsof. De hond voelt feilloos aan wanneer iemand hem kwaad wilt doen en zal op deze persoon of hond anders reageren dan op andere mensen en/of honden/ dieren. Daar mag je op vertrouwen. 

De hond kiest voor zijn lekkerste eten, als hij de kans krijgt zal hij pakken wat hij kan. Dat is geen EGO maar zijn overlevingsinstinct. 

De hond zal van nature zijn prooi, zijn eten, verdedigen. Dat is zijn natuur, zijn overleving, niet zijn EGO zoals wij het kennen. 

De hond zal vechten met een andere hond of ruzie maken met een mens, maar niet omdat hij afgunstig is, maar omdat hij zich bedreigd voelt, niet begrepen voelt of ons iets wil duidelijk maken. De hond zal nooit iets doen om je "terug te pakken" of te pesten. Deze negatieve EGO emoties zijn verslindend en worden door onze gedachten gecreëerd. De hond kent dat denkvermogen niet.


VB: laatst gromden allebei mijn honden tegen mij. Heel zachtjes. Dat hebben ze nog nooit gedaan. 

Voor mij een alarm. Iets / iemand verstoorde de harmonie. Wat gebeurde er?

Nav een energetische behandeling die volgde voor mijn twee honden, werd mij duidelijk dat ik in een voorafgaande situatie over mijn grenzen had laten gaan. Beide honden gaven aan mij hun grenzen aan, als spiegel en signaal voor mij. Na de behandeling en de les die ik  geleerd heb keerde de harmonie (voelbaar) weer terug.



Voor de hond is HARMONIE het allerbelangrijkste. Het is een gezin - en familiedier. In "de wilde" natuur is hij aangewezen op samenwerking en een harmonieus bestaan. Zou er in zijn roedel altijd ruzie zijn, gaat daar alle energie aan verloren, valt de roedel uit elkaar  en wordt het eten, de jacht met elkaar, ter overleving gemist.  Het past niet, het is niet logisch.











 

leven?

 

-veiligheid,

-saamhorigheid,

-samenwerking,

-verbinding,

-een duidelijke communicatie

-harmonie

-respectvolle grenzen

 

Met name een duidelijke en liefdevolle communicatie zorgt ervoor dat deze ingrediënten kunnen ontstaan.

 

 Veiligheid ontstaat als men elkaar begrijpt en de omgeving enigszins voorspelbaar is. Ruzie, agressie (verbaal en non verbaal) reageren met onbegrip verstoren de harmonie en het veilige basisgevoel bij ons, bij kinderen en ook bij honden.

 

Als er veel straf is , uit het niets boosheid ontstaat is de omgeving onveilig.

Gevolg is : de hond wordt onzeker, het tast zijn zelfvertrouwen en ontwikkeling aan.

 

De hond kan zich pas ontwikkelen als hij zich geliefd en veilig voelt. Doet hij dat niet, dan keert hij of in zichzelf of hij wordt juist erg opstandig of reageert met agressief gedrag.  De balans is zoek.

 

In plaats van leven wordt het overleven... zich afschermen en beschermen.

 

In een roedel wolven heerst rust. Er wordt heel veel geslapen (zeker wanneer er pups zijn) men begrijpt elkaar in een oogwenk. Soms wordt er gestoeid. De ouders zijn de meest geduldige en liefhebbende ouders die  er bestaan.  De pups zullen zelden gecorrigeerd worden. Ze krijgen alle ruimte om de wereld veilig te ontdekken vanuit hun veilige nest. Iedere dag een stapje verder.

 

De wolvenouders laten hun pups (kinderen) eerst eten. Eerst wordt voor het kroost gezorgd. Die moeten immers groot worden en weer voor nakomelingen gaan zorgen om de soort in stand te houden.

Rond de 3 jaar verlaten de inmiddels volwassen wolven de roedel en stichten een nieuw gezin/ roedel.

Dat is de natuur. Ook dat is harmonie. Circle of Life

 

 

Laten wij een voorbeeld nemen aan de wolvenfamilie. Een familie waar rust en harmonie en respect heerst. Er is veel literatuur over te vinden.

 

 

Ook wij zijn, samen met de hond, een familie. OP het moment dat de hond er is zijn wij ook een hondenfamilie.

 

Wat doe je met een gezinslid, als je van hem /haar houdt? Je probeert elkaar te begrijpen. Toch?

De Nederlandse taal en onze non verbale communicatie is al moeilijk genoeg.

Onze communicatie is erg lastig. Woorden kunnen breken, liefhebben, misleiden.

Onze communicatie is niet congruent. We zeggen vaak andere dingen dan we bedoelen. We vinden het eng ons hart te voelen en daar uitdrukking aan te geven.

Onze keel met ons hart te verbinden.

 

Er zijn veel “verhalen” in ons hoofd die wij geloven. Ons bang maken, ons overtuigen, die onze werkelijkheid creëren.

 

Het is niet de hond zijn werkelijkheid. Het is erg belangrijk zich te realiseren dat dat hond niet onze gedachtes is. Hij leeft anders.

 

Voorbeeld:

 

“Ik laat de hond nooit los. Als ik haar vraag waarom: als je leest  en hoort hoe snel je hond kan weglopen, doe ik het liever niet. Ik zie al voor mij dat hij hier in het bos verdwaalt tussen al die struiken en bomen. Er zijn ook holen van andere dieren en die van mij is klein. Hij kan er zo in verdwijnen en ben ik hem kwijt. Nee, ik moet er niet aan denken. Ik hou hem liever vast...”

 

Ik vraag:

 

“ hoe weet je dat? Is hij ooit los geweest?”

Klant: Nee, nooit.

Ik vraag

“hoe weet je dan dat dat waar is en het zo gaat gebeuren?”

 

Klant: “hi nee dat weet ik niet” maar ik krijg het nu al benauwd bij het idee

 

Ik vraag: zullen we eens gaan kijken wat er in het ECHT gebeurd, misschien is dat wel heel anders dan je DENKT dat er gebeurd. Wij houden het veilig. We doen de hond aan een lange 20 meter zeer lichte lijn. En die laten we op de grond vallen.

 

Klant: met zweet, ik vertrouw jouw.

 

Ik zeg: dat mag. Ervaar maar.

Wat gebeurd?
de hond loopt geen 2 meter bij de klant vandaan. De hond is reuze blij, geniet van ieder geurtje en takje. Neemt een sprint van de klant weg en neemt een sprint terug naar de klant om iets lekkers te halen. De hond geniet van het samen zijn, zijn vrijheid.


Wat gebeurd met de klant?

De klant zweet van angst, geniet stiekem. Overwint zichzelf. Ziet een andere realiteit.

 

Soms het erg moeilijk om uit het hoofd te komen, verhalen van onze mind te laten gaan en te kijken in het NU hoe het echt is.

Herkenbaar?

 

Alleen al over onze gedachteverhalen kun je een heel boek schrijven. Het zijn niet de meest positieve en romantische verhalen....maar eerder beperkende beangstigende verhalen.

 

Zo ontstaat angst. In onze mind en natuurlijk ook door eerdere ervaringen.
En dat is een ander verhaal en vereist een andere benadering.

 

 

 

Communicatie

 

Omdat honden in het NU leven en niet in hun gedachten in het verleden of toekomst of in een fantasie, ontgaat hun in het nu weinig tot niets. Ze nemen waar en reageren op wat NU is.

Dat moet ook want alleen in het NU kunnen ze overleven in het wild. Als er dreiging is moeten ze meteen reageren en vooral SAMENWERKEN!

 

De samenwerking luister heel nauw en is gebaseerd op lichaamstaal. De kleinste details van de lichaamstaal worden waargenomen. Daarop ontstaat en interactie.

 

Het is eenvoudig en duidelijk voor de honden.

 


Onze communicatie daarentegen is, zoals eerder gezegd,  niet zo duidelijk.

 

Je kunt je voorstellen dat het voor een hond zeer verwarrend is ons te begrijpen.

Onze communicatie is niet congruent, onduidelijk en verwarrend. Verbaal en non verbaal komen vaak niet overeen.

 

De hond leest onze lichaamstaal (non verbaal) en ziet en voelt onze energie.

Daar reageert hij op.

 

Voorbeeld:

 

Doe je lief tegen hem in woorden, terwijl je energetisch boosheid uitstraalt?
Dan zal hij niet naar je toe komen, zich van je verwijderen.

 

Zeg je “hier” of train je het woord “hier” en je energie verraad onzekerheid, je houding zegt “blijf weg” (doordat je bijvoorbeeld voorover buigt) dan zal hij niet bij je komen, of met heel veel moeite.

De hond volgt zijn instinct. Reageren op onze energie en lichaamstaal is zijn natuur en in het samenleven met mensen het moeilijkste wat er is.

 

 

Stress

 

Hoe ziet onze energie uit als we gestrest zijn? Hoe gedragen we ons?

Welke woorden gebruiken wij?

 

Hoe zou de hond dat oppakken? Als je terugkijkt naar de harmonie van een gezin van een wolf, past dat?

 

 

De hond past zich aan. Hij moet wel. Hij leeft met ons. Hij neemt genoegen met wat er is en probeert op zijn manier contact te maken. Als er stress is, zal hij die overnemen. Hij communiceert immers met ons en reageert op wat wij uitzenden.

Dat is wat er bedoeld wordt met: De hond (ook kinderen en partners) zijn een spiegel van ons.

 

Door het gedrag van de hond kun je dus veel afleiden over jezelf. Als je ervoor open staat,

 

Ook kun je het besluit nemen dat je je hond wilt gaan begrijpen. Als je hem begrijpt, ook emotioneel en psychisch, dan zie je beter wat er in hem omgaat.

Dan zie je of hem iets raakt, of hij onzeker wordt van een situatie of voorval of van een gezinslid. Dan zie je of hij in balans is, of hij zich veilig en ontspannen voelt in het moment.

 

Je ziet het aan zijn gedrag: blaft hij veel of nooit, springt hij op, luistert hij, loopt hij rustig aan de lijn etc maar je ziet het nog veel meer aan zijn ademhaling, zijn oogopslag, zijn mimiek en zijn stemgeluid....misschien ook wel op de manier waarop hij gaat liggen, hoe hij je begroet etc.

 

 

Gedrag is slechts de buitenkant. Hoe de hond zich van binnen voelt bepaalt hoe hij zich gedraagt. Dat geld voor alle rassen en voor alle leeftijden.

 

 

Hoe hij zich voelt wordt ook bepaald door zijn gezondheid. Als je ziek bent, voel je je niet lekker en gedraag je je ook anders. Dat heeft iedereen toch?

De hond ook.

 

Verschil met de hond is dat hij, instinctmatig, er alles aan zal doen om zich zo lang mogelijk sterk te houden. Hij laat niet snel zien dat hij zich niet lekker voelt.

Immers in de natuur zou hij dood gaan als hij zijn zwakke gezondheid laat zien.

De natuur is hard. Dus heeft hij pijn? Hij zal het zo lang mogelijk verdoezelen.

Tenminste bij de meeste honden.

 

Er zijn ook honden die geen pijn kunnen verdragen. Zo ook mijn hond. Wanneer hij een teek op zijn lijf heeft, en voelt maar een beetje pijn , reageert zijn psyche erop dat hij niet meer kan lopen....  terwijl mijn andere hond vrolijk verder dartelt.

 

Het zijn andere persoonlijkheden. Maar het instinct van de hond wil overleven en zal pijn verdoezelen. Reden des te meer de hond goed te observeren en te kennen.

 

Maar ook (over) enten, (vooral de rabiës enting) ontvooiingsmiddelen, ontwormingspasta,s en minder kwalitatieve voeding of te commerciële voedingen beinvloeden zijn weerstand op een negatieve manier.

 

Al deze door ons (goed bedoelde) toegevoegde chemische preparaten belasten de hond zijn natuur eigen weerstand. Het gaat een tijd goed, maar het kost hem steeds meer energie zijn weerstand op peil te houden. Zeker als hij ouder wordt.

Daarom ben ik een voorstander van bij voorkeur het gebruik van zoveel mogelijk natuurproducten, zo min mogelijk enten (met beleid, laten titeren, gebruik nosoden...etc ) Gelukkig is daar allemaal heel veel van op de markt en op internet te vinden.

 

 

Erfelijkheid en rastypische eigenschappen

 

Een hond heeft uiteraard zijn rastypische eigenschappen die talenten met zich meebrengen. Een jachthond: Spaniel of Duitse staande zijn jagers en dat is hun talent waar wij ze voor gefokt hebben en in hun aard zit. Dat mag dus nooit bestraft worden. Talent is om uit te leven en in het geval bij de hond om mee samen te werken en in goede banen te leiden.


ben je bang dat een hond op jacht gaat? Neem dan geen jachthond.

 

 

Een waakhond. Neem een Rottweiler of een Duitse Herder / Doberman

Het zijn waakhonden. Ze doen hun werk goed.

Heb je veel mensen over de vloer en wil je een duitse herder maar geen hond die blaft of mensen tegen houdt? Doe dat dan niet. Neem een ander soort/ras hond.

Je doet hem tekort. Als hij blaft tegen bezoekers, doet hij zijn werk juist goed.

 

En zo kan ik nog even doorgaan.

 

Zijn er problemen met zijn gedrag of beter gezegd in het samenleven. Verdiep je in zijn psyche, zijn taal, zijn gedrag en ook in zijn soort en raskenmerken.

 

 

Misschien vallen puzzelstukken op zijn plaats en kun je doelgericht de samenwerking gaan aanpassen.

 

Ja het wordt samenwerking ipv onze wil opleggen om de hond te veranderen.

 

Ken je het gezegde.

Je kunt andere niet veranderen, behalve jezelf?


Dat geld ook voor de hond.

 

Je kunt hem dingen leren, dat is anders. Hij is wie hij is.

 

Soms zie je dat een hond bedeesd is, teruggetrokken is bij een persoon of thuissituatie. Soms wordt de hond herplaats en opeens hij vrolijk en uitbundig.

 

Of een hond reageert met agressie in een gezin. Hij wordt herplaatst en de agressie is verdwenen.


Zo zie je maar hoe relatief gedrag is. Het is altijd gerelateerd aan de omgeving en de invloeden daarvan.

 

Dus wil je een goede band met je hond. Kijk naar de omgeving van je hond, kijk ook naar jezelf. Oordeel niet alleen over zijn gedrag wat je goed vind of niet goed vind, want anders moet zodat jij of het gezin het fijner heeft

 

Soms bestaat een lastig gedrag al langere tijd en is dat gedrag “eigen” geworden. Dan wordt het lastiger om te doorbreken. De hond is het contact met zichzelf verloren en het zal even tijd en behandeling nodig hebben om te herstellen. Maar met liefde, geduld en de juiste zorg en begeleiding kan dat ook.

 

De hond heeft altijd zijn reden waarom hij iets doet of niet doet en zijn belang/welzijn telt ook. Voelt hij zich goed, gedraagt hij zich goed.

Dat is onze verantwoorlijkheid.