Mijn denkwijze

Ik zie honden als gelijkwaardig aan mezelf en iedereen. Ik vind dat ze extra zorg verdienen omdat ze 100% afhankelijk van ons zijn en dus geen andere keus hebben dan de mens maar zo goed mogelijk te vertrouwen. 

Lijkt mij niet gemakkelijk.

 

Ik vind dat het vertrouwen en de overgave die de hond ons hiermee schenkt beloont mag worden door hem te eren en respecteren in wie hij is. Zonder hem te willen bezitten en vanuit daar nog meer van hem te eisen. Dat voelt voor mij als een soort misbruik maken van zijn afhankelijkheid. Daar kan ik het niet mee eens zijn.  Daar wil ik niet (meer) aan mee doen. Ik ben geen baasje, geen bezitter en geen eigenaar. Ik zijn hondenouder en zijn maatje. We zijn elkaars spiegel in het leven. We kunnen veel van elkaar leren en elkaars leven verdiepen en verrijken met veel liefde en vreugde!

 

De hond is voor mij mijn maatje, vriendje een metgezel in mijn leven die ik vanaf mijn geboorte nooit zou willen missen. Hij verdient de allerbeste, liefdevolle zorg in zijn leven, voor hem. Zorg die, bij hem of haar als individu, past en hem het gevoel geeft dat hij de moeite waard is om van te houden en te mogen zijn wie hij/zij is. Zonder voorwaarden.